Το. Σ. Π. Π. ΔΗΜΟΥ ΧΙΟΥ

2010-03-18T13:11:00.000-07:00

ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΚΑΛΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ

2010-03-18T06:46:00.000-07:00

Ευρωπαϊκές Καλές Πρακτικές για τη μείωση της παραβατικότητας ανηλίκων
Αφροδίτη Ζουλινάκη,
Εγκληματολόγος-Ερευνήτρια, Καθηγήτρια στο University of Indianapolis Athens
Δρ. Ιωάννα Η. Μάστορα,
Τακτική Καθηγήτρια ΣΑΕΑ , Διδάσκουσα στο University of Indianapolis Athens

Παρόλο που η παιδική παραβατικότητα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά προβλήματα, δεν έχουν ακόμη επακριβώς διευκρινιστεί τα αίτιά της. Οι πιο σημαντικοί αιτιολογικοί συντελεστές είναι ο ρόλος της οικογένειας, ο ρόλος του σχολείου, ο ρόλος των συνομηλίκων και οι οργανικές βλάβες.

Οικογένεια: Όταν στην οικογένεια επικρατεί το πνεύμα της ασυδοσίας «όλα επιτρέπονται» χωρίς να υπάρχει σταθερή και συνεπής συμπεριφορά εκ μέρους των γονιών, οι οποίοι συνήθως τελούν σε διάσταση. Συχνά ο πατέρας απουσιάζει ή το παιδί έχει μια διαταραγμένη σχέση με τον πατέρα. Εμφανίζεται τότε πολύ έντονα η γονεϊκή αδιαφορία. Στον αντίποδα αυτής της συμπεριφοράς είναι η άσκηση υπερβολικής πειθαρχίας με σιδηρούς κανόνες που φτάνει συχνά στην τιμωρία και στην άσκηση σωματικής βίας. Οι γονείς τιμωρούν αυστηρά, είναι ασυνεπείς και άδικοι. Τότε το παιδί ξεσπά την ένταση αυτής της καταπίεσης με έντονη επιθετικότητα προς τους άλλους.

Υπάρχουν φορές που η πειθαρχία επιβάλλεται και μέσω μιας υπερπροστατευτικής διάθεσης των γονιών. Να σημειωθεί εδώ ότι τελείως διαφορετική εικόνα παρουσιάζει η οικογένεια του νευρωσικού παραβάτη. Οι κυρώσεις που ασκούνται τότε από τους γονείς είναι επί το πλείστον ψυχολογικές. Υπάρχει ισχυρή ταύτιση με τους γονείς- ιδιαίτερα με την υπερπροστατευτική μητέρα- η οποία οδηγεί το παιδί σε ένα σκληρό κι άκαμπτο υπερεγώ ( Wright , DS , 1971).

Στην πρωτογενή πρόληψη της παιδικής παραβατικότητας εντάσσεται η ενίσχυση του ρόλου της οικογένειας για να αντιμετωπιστούν προβλήματα όπως η ρήξη του οικογενειακού δεσμού, η ενδοοικογενειακή βία, η κακοποίηση του παιδιού ή ακόμη και της μητέρας, η παραβατικότητα των γονιών, η χρήση ουσιών από τους γονείς, και θέματα όπως ο κοινωνικός τους αποκλεισμός και η οικονομική τους ανέχεια.

Ο ρόλος του σχολείου είναι επίσης πολύ σημαντικός. Η αποτυχία στο σχολείο, οι μαθησιακές δυσκολίες και η διακοπή του σχολείου πριν το τέλος φοίτησης είναι δυνατό να οδηγήσουν σε αντικοινωνική συμπεριφορά και να ωθήσουν το νέο να ενταχθεί σε νεανικές συμμορίες. Στην πρωτογενή πρόληψη εντάσσεται ακόμη η ενίσχυση του ρόλου του σχολείου με ειδικούς ψυχικής υγείας (ψυχολόγους, ψυχιάτρους) σε ρόλο σχολικών συμβούλων.

Η προσωπικότητα του παιδιού και η συμπεριφορά του επηρεάζεται πολύ από το συναισθηματικό κλίμα που επικρατεί στις συναναστροφές του.

Η παραβατική συμπεριφορά σχετίζεται με την αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όποιος έχει αυτήν τη διαταραχή θα εμφανίσει οπωσδήποτε παραβατική συμπεριφορά.

Έντονη επιθετικότητα παρατηρείται και στην εφηβική ηλικία. Τα κυριότερα αίτια αριθμούνται ως κάτωθι:

1.
Η κρίση των ηθικών και κοινωνικών αξιών οδηγεί στην έλλειψη προσανατολισμού του τί είναι σωστό ή λάθος, καθώς οι παραδοσιακές αξίες κλυδωνίζονται.
2.
Η απώλεια των στενών ανθρώπινων σχέσεων και η δράση στην ανωνυμία.
3.
Ο περιορισμός του χώρου κίνησης. Δεν υπάρχει περιθώριο για τους νέους να ξεδώσουν.
4.
Η βελτίωση των σκληρών συνθηκών ζωής αφήνουν στον έφηβο περίσσεια δυνάμεων που κάπου θα εκτονωθεί.
5.
Η αύξηση των κοινωνικών προτύπων επιτυχίας που εκφράζεται μέσα από την κατοχή και κατανάλωση προϊόντων.
6.
Η εξοικείωση με την βία μέσω των ΜΜΕ και των Video games .
7.
Η χρήση ουσιών (αλκοόλ, ναρκωτικά).

H θεωρία των ορμών και των ενστίκτων, της ψυχικής ματαίωσης, η θεωρία της πειθούς και της μίμησης, η θεωρία της ετικέτας, η θεωρία της καθημερινότητας. Όλες αυτές όμως είναι μονοδιάστατες. Αντίθετα, η θεωρία της πολυδιάστατης αιτιολόγησης προσπαθεί να επισημάνει περισσότερους παράγοντες. Τέτοιος είναι ο ρόλος των ΜΜΕ, το κοινωνικοπολιτικό σύστημα αξιών, η κοινωνικοποίηση του ατόμου, ο τύπος του αθλήματος, οι στόχοι της αθλητικής δράσης, οι προσδοκίες από τον αγώνα, οι πελατειακές σχέσεις των σωματείων με τους οργανωμένους οπαδούς.

Στην σύγχρονη κοινωνία που οι δομές των σχέσεων έχουν αλλάξει, η παραβατική συμπεριφορά αποτελεί μια συνισταμένη μέσω της οποία ένας ικανός αριθμός ανήλικων βρίσκουν δίοδο έκφρασης των συναισθημάτων τους, όπως η ανάγκη αναγνώρισης, προσέλκυσης της προσοχή των γονέων ή και του ευρύτερου περιβάλλοντος, καθώς και η ανάγκη ένταξης σε ομάδες. Πολλοί από αυτούς πραγματώνουν αυτές τις ανάγκες μέσω υγιών συμπεριφορών αλλά κάποιοι εξ’ αυτών στρέφονται σε συμπεριφορές οι οποίες είναι παραβατικες ή δυνάμει παραβατικες. Στην Ευρώπη, Αμερική αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο γίνονται μεθοδευμένες προσπάθειες με στόχο την μείωση τέτοιων φαινομένων, αλλά και την εφαρμογή καλών πρακτικών που βοηθούν στην αντιμετώπιση αλλά και στην πρόληψη παραβατικων συμπεριφορών.

Προγράμματα τα οποία έχουν αναπτυχθεί με στόχο την καταπολέμηση καθώς και την μείωση της ανήλικης παραβατικότητας έχουν εφαρμοστεί σε διαφορές χώρες της Ευρώπης με θετικά αποτελέσματα.

Το πρόγραμμα Ego - Strength [1] που εφαρμόζεται στην Αυστρία και Ουγγαρία και στόχος του είναι η καταπολεμήσει των κλοπών, της βίας και της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Ο τρόπος με τον οποίο το πρόγραμμα λειτουργεί είναι η ανάπτυξη της προσωπικότητας των νέων και η εκμάθηση του να αντιστέκονται σε κακές συμπεριφορές που αναπτύσσονται μέσα από την ομάδα που ανήκουν, όπως επίσης και το να θέτουν όρια. Η κοινωνική καταξίωση μέσω ομαδικής εργασίας και ομαδικού πνεύματος. Το κίνητρο να μάθουν στην πράξη, άξιες όπως η βοήθεια προς τους άλλους, η υπευθυνότητα καθώς και ο σεβασμός προς τους άλλους δεν μαθαίνεται απλά αλλά βιώνεται στην πράξη. Η αυτογνωσία, η ικανότητα να συνεργάζονται και να επικοινωνούν για την επίλυση προβλημάτων είναι μερικές από τις άξιες που μαθαίνουν. Για την επίτευξη όλων αυτών η αστυνομία, το σχολείο, οι γονείς, ψυχολόγοι, γυμναστές, δήμοι και μη κυβερνητικές οργανώσεις συνεργάζονται με σκοπό την εφαρμογή του προγράμματος αυτού, το οποίο σχεδιάζεται και εφαρμόζεται μέσα στα σχολεία.

Στο Βέλγιο έχουμε το Solidacride [2] του οποίου στόχος είναι το βίαιο έγκλημα καθώς και άλλες παραβάσεις. Μέσω αυτού του προγράμματος διδάσκονται κοινωνικές και επαγγελματικές δεξιότητες σε νέους οι οποίοι είναι δυνάμει παραβάτες, όπως επίσης αναπτύσσονται δεσμοί με την τοπική κοινότητα. Υπεύθυνοι για την υλοποίηση είναι οι δήμοι και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Στην Δημοκρατία της Τσεχίας [3] εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα πρόληψης το οποίο στόχο έχει την αποφυγή παραβατικων συμπεριφορών μέσω της στήριξης ανήλικων παραβατών καθώς και της οικογένειάς τους με στόχο την κοινωνική τους ένταξη.

Στην Γαλλία η εφαρμογή του Educational Watch [4] που ασχολείται με τους μαθητές και τους άνεργους νέους ως στόχο του έχει την εξασφάλιση της παιδείας των ανήλικων καθώς και την εκμάθηση τέχνης με σκοπό την πλήρη ενσωμάτωση στην κοινωνία. Η παραμονή στο σχολείο και η απόκτηση απολυτήριου επιτυγχάνεται μέσω καλής επικοινωνίας των γονέων, καθηγητών, κοινωνικών λειτουργών, γιατρών και τοπικών φορέων.

Στην Γερμανία το πρόγραμμα «Γίνομαι Αυτόνομος» [5] έχει στόχο τα ναρκωτικά και το βίαιο έγκλημα. Μέσω αυτού οι μαθητές μαθαίνουν να αυξάνουν τις κοινωνικές και ανθρώπινες δεξιότητες τους, την αυτονομία τους, και την ικανότητα να επιλύουν τις διαφορές τους με το διάλογο. Επίσης έμφαση δίδεται στην υποστήριξη και ανάπτυξη κοινωνικών και συναισθηματικών λογικών συμπεριφορών.

Στην Ιταλία το πρόγραμμα «Σχολική Διαμεσολάβηση» [6] έχει ως στόχο τη βία στο σχολείο. Ο σκοπός του είναι η ανακάλυψη των μηχανισμών που πυροδοτούν τις διαπροσωπικές διαμάχες και η εκμάθηση της μεταμόρφωσης τους με σκοπό την βελτίωση των σχέσεων των ατόμων που εμπλέκονται. Οι νέοι μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα αισθήματα τους, να τα ονομάζουν και να τους δίνουν οντότητα. Με αυτό τον τρόπο μαθαίνουν καινούργιους τρόπους που τους δίνουν τη δυνατότητα να αντεπεξέλθουν χωρίς τη χρήση βίας.

Στην Λιθουανία το πρόγραμμα Springboard [7] έχει στόχο την ανήλικη παραβατικότητα και την αντικοινωνική συμπεριφορά. Μέσω αυτού του προγράμματος οι νέοι, οι γονείς, οι δάσκαλοι, κοινωνικοί λειτουργεί και ο φορέας που ασχολείται με την παραβατικοτητα των ανήλικων, σχεδιάζουν και υλοποιούν προγράμματα τα οποία στοχεύουν στην ανάπτυξη του αισθήματος εμπιστοσύνης μεταξύ αυτών. Είναι αξιοσημείωτο δε ότι εφαρμόζεται ξεχωριστό πρόγραμμα για κάθε ανήλικο με βάση της ανάγκες και τις αδυναμίες του.

Στην Ολλανδία το πρόγραμμα «Κοινότητες που Νοιάζονται» [8] έχει στόχο τη μείωση των συντελεστών κίνδυνου για την εμφάνιση παραβατικων συμπεριφορών και η ενδυνάμωση του με παράγοντες οι οποίοι προστατεύουν την καλή συμπεριφορά. Όπως επίσης η θετική επίδραση του κοινωνικού περιβάλλοντος, καθώς και η ανεύρεση καλών πρακτικών ως προς το μεγάλωμα των παιδιών.

Στην Πορτογαλία οι «Επόπτες της Γειτονιάς» [9] είναι ένα πρόγραμμα που στοχεύει στο έγκλημα του δρόμου και υλοποιείται 1) μέσω συμβουλευτικής από άτομα που ανήκουν στην ομάδα, 2) με εκμάθηση δεξιοτήτων και 3) με καλυτέρευση του περιβάλλοντος στο οποίο αυτοί και οι οικογένειες τους διαμένουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι Επόπτες είναι άτομα μέσα από την συγκεκριμένη κοινότητα τα οποία είναι δυνάμει παραβάτες!

Βιβλιογραφία

Bandura, A. (1965) Influence of Model’ s reinforcement contingencies on the acquisition of imitative responses, Journal of personality and Social Psychology, 4, 211-215.

Batista, T. (2005). Choices Programme Second Generation – E2G “Neighbourhood Tutors” Project Quinta da Princesa Neighbourhood. Unpublished Manuscript. found in Alex Stevens, Isabel Kessler and Ben Gladstone February 2006 Review of Good Practices in Preventing Juvenile Crime in the European Union

Bredemeier, B. J. & Shields, D.L. (1986a) Athletic Aggression: An issue of contextual morality. Sociology of Sport Journal, 3, 15-28.

Bredemeier, B. J. & Shields, D. L. (1986b) Game reasoning and interaction morality. Journal of Genetic Psychology, 147, 257-275.

Wright , DS (1971). The psychology of moral behavior Penguin

Geceniene, S. (2005). Report Lithuania . Unpublished grey literature, sent 24.10.2005 found in Alex Stevens, Isabel Kessler and Ben Gladstone February 2006 Review of Good Practices in Preventing Juvenile Crime in the European Union

Holztrattner, G. (2005). Projekt Ich-Staerke. Wien, 2005

Jonkman, H.; Junger-Tas, J.; van Dijk, B. (2005). From Behind Dikes and Dunes: Communities that Care in the Netherlands . Children and Society Volume 19 (2005), pp. 105-116. Crow et al., 2004 ( UK )

Raditsch, F. (2005). Personal Conversation. Prague , 22.11.005, Ministry of Interior and Raditsch, F. (2004). An Early Intervention Project. EUCPN Best Practice Conference. The Hague, December 7th 2004 .

Raynal, M. (2004). The Educational Watch. In Vanhove, A and Raynal. M. (2004). Secucities: Violence and Schools. European Forum of Urban Safety. Paris : Perolle , . 11-25

Solidarcite (2004) http://www.solidarcite.be/accueil.htm

Vanhove, A and Raynal. M. (2004). Secucities: Violence and Schools. European Forum of Urban Safety. Paris: Perolle

Wiborg, G. and Hanewinkel, R. (2005). Eigenstaendig warden: Sucht- und Gewaltpraevention in der Schule durch Persoenlichkeitsfoerderung. (Becoming autonomous) Prevention of addiction and violence in school by supporting the development of personality). Evalautionsergebnisse der ersten Klassenstufe. http://www.edv-butler.at/Rotary/docs/EW-Mezer-pdf .

Μουντάκης, Κ. (1992) Η Φυσική Αγωγή στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, Εφαρμογή των νέων αναλυτικών προγραμμάτων, Εκδόσεις Salto , Αθήνα.

www . klimaka . gr

[1] Holztrattner, G. (2005). Projekt Ich-Staerke. Wien, 2005

[2] Solidarcite (2004) http://www.solidarcite.be/accueil.htm

[3] Raditsch, F. (2005). Personal Conversation. Prague , 22.11.005, Ministry of Interior and Raditsch, F. (2004). An Early Intervention Project. EUCPN Best Practice Conference. The Hague, December 7th 2004 .

[4] Raynal, M. (2004). The Educational Watch. In Vanhove, A and Raynal. M. (2004). Secucities: Violence and Schools. European Forum of Urban Safety. Paris : Perolle , . 11-25

[5] Wiborg, G. and Hanewinkel, R. (2005). Eigenstaendig warden: Sucht- und Gewaltpraevention in der Schule durch Persoenlichkeitsfoerderung. (Becoming autonomous) Prevention of addiction and violence in school by supporting the development of personality). Evalautionsergebnisse der ersten Klassenstufe. http://www.edv-butler.at/Rotary/docs/EW-Mezer-pdf .

[6] Vanhove, A and Raynal. M. (2004). Secucities: Violence and Schools. European Forum of Urban Safety. Paris: Perolle

[7] Geceniene, S. (2005). Report Lithuania . Unpublished grey literature, sent 24.10.2005 found in Alex Stevens, Isabel Kessler and Ben Gladstone February 2006 Review of Good Practices in Preventing Juvenile Crime in the European Union

[8] Jonkman, H.; Junger-Tas, J.; van Dijk, B. (2005). From Behind Dikes and Dunes: Communities that Care in the Netherlands . Children and Society Volume 19 (2005), pp. 105-116.

Crow et al., 2004 (UK)

[9] Batista, T. (2005). Choices Programme Second Generation – E2G “Neighbourhood Tutors” Project Quinta da Princesa Neighbourhood. Unpublished Manuscript. found in Alex Stevens, Isabel Kessler and Ben Gladstone February 2006 Review of Good Practices in Preventing Juvenile Crime in the European Union
ΠΗΓΗ: http://www.astynomia.gr/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=1863&Itemid=400&lang=

ΤΟΠΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΗΜΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ

2010-03-18T06:15:00.000-07:00

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΜΙΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ
http://www.facebook.com/pages/ToSPPa-DEMOU-ARKADIOU/273094999036?ref=mf

ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

2010-03-15T11:06:00.000-07:00

Παιδική Παραβατικότητα
Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Του: Γεωργίου Ε. Κρασανάκη
Καθηγητή Πανεπιστημίου Κρήτης

Ο όρος «παραβατικότητα» ανήκει στην επιστήμη της εγκληματολογίας και σημαίνει παράνομη συμπεριφορά. Σημαίνει παράβαση νομικών και κοινωνικών κανόνων. Ο νεαρός παραβάτης, όπως και κάθε άλλος παραβάτης, ενεργεί αντίθετα προς ορισμένες αρχές, τις οποίες παραβιάζει και καταπατεί. Αθετεί την κοινώς παραδεδεγμένη συμπεριφορά και προβαίνει σε πράξεις βίας σε βάρος άλλων μελών του κοινωνικού συνόλου. Η συμπεριφορά του είναι αποκλίνουσα από τον τρόπο συμπεριφοράς των περισσοτέρων, οι οποίοι κατά κανόνα ενεργούν ορθά.

Βέβαια το ορθό ή το σωστό είναι πάντα σχετικό και εξαρτάται από τις αρχές της κοινωνίας στην οποία ζει το άτομο. Στη δική μας ελληνική και ορθόδοξη κοινωνία, το ορθό προσδιορίζεται από την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας. Άλλωστε, οι νομικοί και κοινωνικοί κανόνες στοιχούν πάντα στις δύο αυτές βάσεις.

Βασικό κριτήριο των κανόνων αυτών είναι ο σεβασμός του άλλου, των δικαιωμάτων του ετέρου προσώπου, της αξίας του συνανθρώπου μας. Όποιος παραβαίνει την αρχή αυτή εγκληματεί κατά τους νομικούς. Ο ενήλικος παραβάτης, από νομικής πλευράς, θεωρείται ένοχος, ίσως μάλιστα και εγκληματίας. Ο ανήλικος παραβάτης από ψυχοπαιδαγωγικής άποψης θεωρείται άτομο με αποκλίνουσα συμπεριφορά. Είναι ένας αναπτυσσόμενος άνθρωπος που εκφεύγει της ορθής πορείας ανάπτυξης.

Τα κριτήρια αξιολόγησης της παραβατικής συμπεριφοράς του νέου, του εξελισσόμενου ανθρώπου, είναι κυρίως φύσεως ηθικής. Μπορεί, όμως, να είναι και φύσεως γνωστικής, αν η νοητική του κατάσταση δεν είναι φυσιολογική, αν η νοημοσύνη του δεν τον βοηθά να κοινωνικοποιηθεί ορθά, να συνυπάρξει με τους άλλους και να συνεργασθεί με αυτούς.

Με βάση τις γενικές αυτές αρχές μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι έχουμε και ανήλικους παραβάτες. Είχαμε και έχουμε. Τα γεγονότα δείχνουν ότι το φαινόμενο αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς.

Όταν εμφανίζεται μια παραβατικότητα ανηλίκων, στρέφουμε την προσοχή μας στη λάβα του ηφαιστείου που έχει ανάψει. Δεν αναζητούμε όμως τις δυνάμεις που κρύβονται πίσω απ’ αυτή. Τι κρύβεται μέσα στο ηφαίστειο; Ποιος είναι ο παραβάτης; Ποιος κατηύθηνε την παραβατική συμπεριφορά; Πώς έφθασε το άτομο στο σημείο αυτό;

Η παραβατικότητα είναι μια μορφή βίας ενός ατόμου εναντίον άλλου. Μια άρνηση του άλλου, μια εχθρότητα εναντίον του άλλου, του φίλου, του συμμαθητή, του συμπαίκτη, αλλά, γιατί όχι, και του αδελφού.

Πίσω από αυτή τη βία θα μπορούσε κανείς να διακρίνει, να βρει, και θα βρει αν ψάξει πολύ, αν αναλύσει τη συμπεριφορά του μικρού παραβάτη, τα αίτιά της, τα κίνητρά της. Αυτά μπορεί να είναι λογικά και μη λογικά, συνειδητά και μη συνειδητά, οργανωμένα και περιστασιακά. Στην περίπτωση των παιδιών υπερισχύουν τα δεύτερα. Σ’ αυτά συναριθμούμε την ανασφάλεια, το άγχος, τους φόβους και τις φοβίες, τη ζήλια, τη μίμηση επικίνδυνων προτύπων, την έλλειψη αποδοχής από την ομάδα, την αμφισβήτηση πάσης φύσεως αξιών, κυρίως από παραβάτες εφήβους, την έλλειψη οικογενειακής και άλλης υποστήριξης.

Ποιοι ευθύνονται για όλα αυτά;

Μπορεί να ευθύνεται το Εγώ ή μπορεί να ευθύνεται ο Άλλος. Μια φυσικά ροπή προς τα κάτω είναι πάντα ένας δυσμενής παράγοντας. Αλλά και ένα κακό περιβάλλον είναι ένας χείριστος παράγοντας. Αντίθετα, ένα καλό περιβάλλον, μάλιστα δε το οικογενειακό, όχι μόνο μπορεί να ανατρέψει παραβάσεις, αλλά και να μεταβάλει τον εκ φύσεως κακό σε καλό.

Αν επισκεφθούμε μια Στέγη ανηλίκων ή μια Επανορθωτική φυλακή και μελετήσουμε το ιστορικό των παιδιών που φιλοξενούνται σ’ αυτά τα ιδρύματα, θα διαπιστώσουμε ότι τον πρώτο ρόλο έπαιξε στην περίπτωσή τους η έλλειψη μιας σωστής οικογενειακής αγωγής. Οι διαφωνίες των γονέων, η φυσική ή ψυχολογική απουσία του ενός ή και των δύο γονέων, το διαζύγιο και άλλα σχετικά ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό.

Κάθε μικρός παραβάτης έχει και την ιστορία του, που είναι πάντα πικρή, που είναι δρόμος ματωμένος. Γι’ αυτό, το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στο Άλλος και όχι τόσο στο Εγώ.

Μια αδύνατη, χαλαρή ή κακή οικογενειακή αγωγή ανοίγει το δρόμο για πολλά δεινά.

Η εμπειρία μας στην υπηρεσία των Επιστημών της Αγωγής στη χώρα μας επιβεβαιώνει την άποψη ότι πολλοί γονείς δεν παίζουν σωστά το ρόλο τους. Και γνωρίζουμε ότι ο μητρικός και πατρικός ρόλος πρέπει να παίζονται σωστά και μάλιστα εξ απαλών ονύχων. Όσοι δούλεψαν σωστά από την αρχή της ζωής του παιδιού δεν θα έχουν πρόβλημα όταν έλθουν οι δύσκολες ώρες και μάλιστα οι κρίσεις της εφηβείας. Κι’ αυτό γιατί η παραβατικότητα εμφανίζεται συνήθως σε προεφήβους και σε εφήβους, στα λεγόμενα μεγάλα παιδιά, των οποίων η αναπτυξιακή συμπεριφορά μας προβληματίζει.

Παιδιά που προέρχονται από «ασθενείς», οικογένειες θα γίνουν εύκολα λεία δυσμενών κοινωνικών παραγόντων. Δυστυχώς και τα ΜΜΕ δεν προστατεύουν τα παιδιά. Η τηλεόραση έγινε εχθρός πολλών, ενώ θα έπρεπε να είναι μόνο όργανο μορφώσεως και ενημερώσεως όλων. Σ’ αυτό το μέσο πολιτισμού, στη μικρή οθόνη, αποδίδουμε μεγάλη ευθύνη για την παραβατική συμπεριφορά. Πολλά προγράμματα είναι ανεξέλεγκτα και επομένως επιβλαβή. Τώρα τα σκήπτρα πήρε η τηλεόραση, δεν τα έχουν η οικογένεια και το σχολείο. Ποιοι μπορούν να ανακόψουν το κακό; Ποιες δυνάμεις μπορούμε να αντιτάξουμε στην παιδική παραβατικότητα; Τι μπορεί να γίνει; Ερωτήσεις καίριες, στις οποίες δύσκολα μπορεί να απαντήσει κανείς.

Ζούμε σε μια χώρα με παράδοση ελληνοχριστιανική, άρα έχουμε δυνάμεις αντιστάσεως και μέσα θεραπείας.

Θα αναφέρουμε μερικούς μορφωτικούς παράγοντες, χωρίς τη συμβολή των οποίων δεν νομίζουμε ότι μπορεί να αντιμετωπισθεί, να προληφθεί και να θεραπευθεί η παιδική παραβατικότητα.

1) Η οικογένεια: Καμιά οργανωμένη κοινωνική ομάδα δεν έχει μεγαλύτερη δύναμη. Οι γονείς πρέπει να υπάρξουν και ως παιδαγωγοί. Πρέπει να διαπαιδαγωγούν σωστά και όχι μόνο να τρέφουν σωστά. Ο ρόλος των γονέων είναι αναντικατάστατος. Προτείνουμε ιδιαίτερα στους πατέρες να υπάρξουν και ως παιδαγωγοί, όχι μόνο ως οικονομικοί χορηγοί.

2) Το σχολείο: Μια δύναμη αγωγής που έχει αποδυναμωθεί, γιατί τείνει να καλλιεργεί περισσότερο τον γνωστικό τομέα παρά τον ηθικό. Και η παραβατικότητα των παιδιών είναι κυρίως φύσεως ηθικής. Αν συγκρίνουμε τα κείμενα που μελετούν τα μικρά και τα μεγάλα παιδιά μας θα λυπηθούμε, γιατί θα διαπιστώσουμε ότι διαφέρουν πολύ από τα κείμενα που μελετούσαμε εμείς, που ήταν κείμενα πρωτίστως φρονηματιστικά. Τι να τις κάνεις τις πολλές γνώσεις, όταν οι χρήστες τους είναι επικίνδυνοι παραβάτες των ηθικών κανόνων ζωής;

3) Η κοινωνία: Ο ευρύτερος κοινωνικός χώρος με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του πρέπει να προλαμβάνει και να θεραπεύει παραβάσεις. Όλοι οι οργανωμένοι κοινωνικοί φορείς πρέπει να ασκούν έργο ηθικής αγωγής των νέων. Λυπάμαι, αλλά τα πράγματα δεν πείθουν περί του αντιθέτου. Η κοινωνία συνήθως εκτρέπει αντί να προστατεύει.

4) Η Εκκλησία: Η ελληνορθόδοξη Εκκλησία είχε και έχει δύναμη. Παρά τις προσβολές που δέχεται δεν έπαυσε να είναι ισχυρός παράγοντας αγωγής. Έχει δυνάμεις που πρέπει να αξιοποιήσει. Πρέπει να συνεχίσει το σωτήριο διδακτικό και παιδαγωγικό της έργο.

Όσα προηγήθηκαν είναι γενικά. Κάθε όμως ειδική περίπτωση παραβατικότητας ανηλίκου πρέπει να αντιμετωπίζεται χωριστά.

Θα κλείσω με μερικές συμβουλές προς τους γονείς των παιδιών.

Πρέπει να προλαμβάνουμε το κακό. Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία. Πρέπει να προστατεύουμε τα παιδιά μας από επιβλαβείς παράγοντες. Πρέπει να αναζητούμε μέσα ορθής συμπεριφοράς και ορθής κοινωνικοποίησης των παιδιών μας. Τέτοια μέσα είναι η συμμετοχή σε χριστιανικές ομάδες νέων, ο αθλητισμός κλπ. Ο ελεύθερος χρόνος των παιδιών πρέπει να γεμίζει με υγιείς δραστηριότητες. Όταν διαπιστώσουμε παραβάσεις, πρέπει να αναζητούμε διαύλους επικοινωνίας με τους παραβάτες. Η οικείωση και η συζήτηση θα βοηθήσουν. Η βία θα βλάψει. Πρέπει να συμβάλουμε στην αναζήτηση μέσων άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων και στην προαγωγή της κοινωνικής δικαιοσύνης. Τέλος, πρέπει να διδάσκουμε τα παιδιά με το δικό μας παράδειγμα ζωής και δράσης.
Πηγή: http://www.astynomia.gr/

ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ

2010-03-15T10:56:00.000-07:00

Η Βίλλυ είναι 15 ετών, μαθήτρια της Α΄ τάξης Λυκείου. Είναι μελαχρινή, με καστανά μάτια, ύψος 1,74 μ., μένει στο Μαρούσι και τα τελευταία τρία χρόνια παρακολουθεί μαθήματα χορού. Στις ελεύθερες ώρες της ανοίγει τον υπολογιστή στο δωμάτιό της και κάνει chat με συνομήλικούς της και όχι μόνο.

Η Βίλλυ όμως δεν είναι αληθινό πρόσωπο. «ΤΑ ΝΕΑ» υποδύθηκαν την ανήλικη Βίλλυ, προκειμένου να σερφάρουν στο Ίντερνετ και να συνομιλήσουν σε δύο από τα μεγαλύτερα chat rooms. Δεν ήταν όμως το μοναδικό προφίλ που δημιούργησαν. Παράλληλα με τη 15χρονη, άρχισαν να μιλούν στο Ίντερνετ παριστάνοντας τον 28χρονο Άλεξ. Αυτό που διαπιστώθηκε, έπειτα από πέντε ημέρες παρουσίας των δύο «προσώπων», είναι πως οι ενήλικοι χρήστες των chat rooms ήταν ιδιαίτερα επιθετικοί, όταν η ανήλικη συνομιλήτρια συνέχιζε τη συζήτηση παρά το σεξουαλικό περιεχόμενό της. Αντίθετα, τα παιδιά που έκαναν chat σταματούσαν απότομα κάθε συνομιλία, τη στιγμή που ο ενήλικας χρήστης προχωρούσε σε άσεμνες ερωτήσεις.

Την περασμένη Τρίτη, μέσα σε μόλις 20 λεπτά από την εγγραφή της σε ένα από τα δημοφιλέστερα chat rooms, η Βίλλυ συνομιλούσε ιντερνετικά ήδη με τρεις ενήλικους χρήστες, ηλικίας από 23 έως 35 ετών. Στην πενθήμερη έρευνα, «ΤΑ ΝΕΑ», με το προφίλ της ανήλικης, έκαναν chat με 10 χρήστες άνω των 23 ετών. Η πρώτη ερώτησή τους; Φυσικά, η ηλικία της μαθήτριας. Ακόμη κι όταν όμως μάθαιναν ότι συνομιλούσαν με 15χρονη, συνέχιζαν κάνοντας ερωτήσεις που την έκαναν να νιώθει άβολα.

Πρώτος άρχισε ο Δημήτρης, φοιτητής- κατά δήλωσή του- Φιλολογίας, ο οποίος όταν έμαθε ότι η μαθήτρια κάνει χορό σχολίασε: «Πρέπει να έχεις ωραίο σώμα». Δεν σταμάτησε όμως εκεί, αλλά ζήτησε από τη συνομιλήτριά του να του πει τι ρούχα και εσώρουχα φοράει. Πολύ γρήγορα οι ερωτήσεις είχαν μόνο σεξουαλικό περιεχόμενο, αφού ο ενήλικος απαιτούσε από τη Βίλλυ να του περιγράψει την εμφάνισή της και να του επισημάνει τα δυνατά σημεία του σώματός της. Αυτή η διαδικτυακή συνομιλία κράτησε δύο ημέρες, αφού και την Τετάρτη το απόγευμα, όταν το προφίλ της ανήλικης ήταν online, ο ίδιος θέλησε να συνεχίσει τη συζήτηση εκεί που την είχε αφήσει το προηγούμενο βράδυ. Οι απαντήσεις της ανήλικης παρ΄ όλα αυτά ήταν κοφτές και μετρημένες, επισημαίνοντας συνεχώς στον 23χρονο ότι είναι μικρή για τέτοιες συζητήσεις, ωστόσο η απάντηση που έπαιρνε ήταν μονίμως η ίδια: «Μην ντρέπεσαι».

«Μελαχρινός, με πράσινα μάτια, 69 κιλά και ύψος 1,74 μέτρα» είναι η περιγραφή που έδωσε για τον εαυτό του ένας 23χρονος φοιτητής. Ο ίδιος από την άλλη θέλησε να μάθει για το δυνατό σημείο της ανήλικης κι αν έχει αγόρι, ενώ δεν δίστασε να ζητήσει, και μάλιστα επίμονα, φωτογραφία της.

Υπήρχαν κι εκείνοι οι χρήστες, οι οποίοι ήταν αρκετά φιλικοί και μάλιστα δεν δίσταζαν να συμβουλέψουν την μαθήτρια ότι ένας τέτοιος χώρος δεν ήταν ο πλέον κατάλληλος για παιδιά της ηλικίας της.

Η «ΑΜΥΝΑ»

Όταν υποδυθήκαμε τον ενήλικο, τα παιδιά έδειξαν ότι ξέρουν να αποφεύγουν τους επικίνδυνους χρήστες

Τα περισσότερα παιδιά ξέρουν τις παγίδες στο Ίντερνετ

«ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ στις μέρες μας είναι “ψαγμένα” ιντερνετικά», σημειώνει ο κ. Νίκος Βασιλάκος, εκπρόσωπος του δικτύου Ιnternet Νow. Από τις ομιλίες που κάνει σε σχολεία της χώρας, διαπιστώνει, όπως χαρακτηριστικά λέει, πως «τα παιδιά σήμερα αξιοποιούν το Ίντερνετ χωρίς όμως να επιτρέψουν στους άλλους χρήστες των chat rooms να τα εκμεταλλευτούν. Είναι προσεκτικά και δεν κλείνουν ραντεβού. Ακόμη κι όταν πουν “ναι” σε μία τέτοια συνάντηση, θα ενημερώσουν την οικογένειά τους». Η συμβουλή που δίνει στους ανήλικους χρήστες είναι μία: «Μη συμμετέχετε σε διάλογο με ενήλικους χρήστες. Ο καθένας πρέπει να μιλά με άτομα της ηλικίας του», λέει ο κ. Βασιλάκος. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η εταιρεία Μicrosoft, το 55% των μικρών χρηστών του Ίντερνετ έχει δεχθεί πρόσκληση για επικοινωνία από άγνωστο.

Οι δράστες
Ποιο είναι το προφίλ όμως των ενηλίκων που αρέσκονται σε προκλητικές και συχνά σεξουαλικού περιεχομένου συζητήσεις με ανήλικους χρήστες; Σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο προφίλ, γι΄ αυτό μπορεί να είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας.

Από την πλευρά του, ο επιστημονικός συνεργάτης της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών (Νοσ. «Αγλαΐα Κυριακού») και εκπρόσωπος της γραμμής βοηθείας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ, του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου (www. saferinternet.gr), κ. Γιώργος Κορμάς ενημερώνει τους εφήβους και τους γονείς πως υπάρχουν δύο κατηγορίες ενηλίκων που παρενοχλούν τα παιδιά και τους εφήβους στο Διαδίκτυο. «Η πρώτη κατηγορία είναι οι ενήλικοι που με επιθετικό και χυδαίο τρόπο προκαλούν διαδικτυακή, σεξουαλικού τύπου, παρενόχληση. Η κατηγορία αυτή είναι εύκολα αντιμετωπίσιμη από τα παιδιά, τα οποία αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο και είτε κάνουν block, δηλαδή δεν του επιτρέπουν την πρόσβαση, είτε τον αναφέρουν (report) στο δίκτυο κοινωνικής δικτύωσης (facebook, my space κ.λπ.)». Η δεύτερη κατηγορία, όπως προσθέτει, είναι η πιο επικίνδυνη. «Οι παιδόφιλοι φτιάχνουν ένα ψεύτικο προφίλ με φωτογραφία αγοριού ή κοριτσιού και αρχίζουν σταδιακά την προσέγγιση των παιδιών και των εφήβων».

Όπως συμπληρώνει ο κ. Κορμάς, από τις επισκέψεις που κάνει το Κέντρο σε σχολεία έχει διαπιστωθεί πως μεγάλη μερίδα παιδιών έχει συναντηθεί με εικονικούς φίλους εκτός Διαδικτύου. Αυτό συμβαίνει, λέει, επειδή οι νέοι σε μεγάλο βαθμό υποτιμούν τον κίνδυνο της συνάντησης με έναν άγνωστο: η περίπτωση της 17χρονης Βρετανίδας που βιάστηκε και δολοφονήθηκε από 33χρονο, τον οποίο γνώρισε μέσω facebook την περασμένη εβδομάδα, είναι μεν ακραία, αλλά ενδεικτική τού τι μπορεί να συμβεί. «Η συμβουλή μας στην περίπτωση αυτή είναι να μη συναντούν τα παιδιά και οι έφηβοι ποτέ και κανέναν εικονικό φίλο στον πραγματικό κόσμο. Σε όλες τις περιπτώσεις διατρέχουν κίνδυνο όχι μόνο από σεξουαλική κακοποίηση, αλλά και να πέσουν θύματα κακοποιήσεων, εκβιασμών, ληστείας και άλλων επικίνδυνων καταστάσεων».

Οι υποψιασμένοι

- Είσαι μόνη;

- Στο σπίτι; Όχι.

- Στο δωμάτιό σου;

- Εμ, δεν χρειάζομαι παρέα για να τσατάρω...

- Τι φοράς;

- Τη ρόμπα της γιαγιάς μου... Πλακίζω.

- Μάλλον ντρέπεσαι να μου πεις...

- Λες, ε; Ο παραπάνω διάλογος έγινε σε ένα από τα δεκάδες διαδικτυακά chat rooms ανάμεσα στον 28χρονο «Αlex28»- στην πραγματικότητα ήταν το «πρόσωπο» που υποδύθηκαν «ΤΑ ΝΕΑ»- και μία 15χρονη μαθήτρια Λυκείου. Όπως αποδεικνύεται όμως, οι σημερινοί έφηβοι έχουν αρχίσει σιγά σιγά να αποφεύγουν τις παγίδες του Ίντερνετ. Γρήγορα εγκαταλείπουν τέτοιες συζητήσεις, όταν αντιλαμβάνονται πως δέχονται σεξουαλική παρενόχληση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η 15χρονη δεν έδειξε διάθεση να απαντήσει στην ερώτηση και ο διάλογος σταμάτησε εκεί. Παρόμοια ήταν η αντίδραση και μίας 17χρονης που συνομίλησε στο chat με τον 28χρονο. Αρχικά, ο «Αlex28» επιχείρησε να την προσεγγίσει με απλές ερωτήσεις, όπως ποια είναι η ηλικία της, πού μένει. Έως εκεί η 17χρονη ανταποκρίνεται.

Εγκαταλείπει όμως τη συζήτηση όταν ο 28χρονος τη ρωτάει τι φοράει...

Ο επιθετικός

Ένας 27χρονος, από τη Βόρεια Ελλάδα, έγινε ακόμη πιο επιθετικός απέναντι στη Βίλλυ, τη 15χρονη που υποδύθηκαν «ΤΑ ΝΕΑ».

«Αkh27»:Τι ηλικία έχεις, σέξι μου;

«Villi»:15.

«Αkh27»:Είσαι σπίτι μόνη τώρα;

«Villi»:Οι δικοί μου είναι στο σαλόνι.

«Αkh27»:Τι φοράς;

«Villi»:Τζινάκι. Πόσο είσαι;

«Αkh27»:27. Από μέσα τι φοράς;

«Villi»:Γιατί ρωτάς;

Έπειτα από αυτή τη συνομιλία, θέλησε να μάθει αν η 15χρονη έχει ολοκληρωμένες σεξουαλικές σχέσεις κι αν της αρέσουν «τα σέξι παιχνιδάκια», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4565022&ct=1

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΧΙΟΥ

2008-10-24T11:01:00.001-07:00

Κάθε σχολείο …με τον αστυνομικό του
26/09/2008 15:33

Κάθε σχολείο …με τον αστυνομικό του

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr

Το αστυνομικό του θα έχει στη Χίο το κάθε σχολείο σύμφωνα με το σχέδιο δράσης που έχει εκπονήσει η Αστυνομική Διεύθυνση του νησιού ,για την προστασία των μαθητών από τη μάστιγα των ναρκωτικών

Ειδικότερα το σχέδιο δράσης περιλαμβάνει: α) Την υλοποίηση προγράμματος περιπολιών σε χώρους πέριξ των σχολικών συγκροτημάτων, των φροντιστηρίων και των ανοικτών χώρων όπου συχνάζουν νέοι για την πρόληψη προσπάθειας προσέγγισης των μαθητών από εμπόρους ναρκωτικών

β) Τον έλεγχο καταστημάτων όπου συχνάζουν κυρίως νέοι

γ) ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές δημοτικού (Στ τάξης) σχετικά με την πρόληψη χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών (το οποίο επισυνάπτεται και το οποίο προτείνουμε να εφαρμοσθεί πιλοτικά στο Δημοτικό σχολείο Θυμιανών).

Στόχος του προγράμματος είναι μέσα από την ενεργό συμμετοχή του μαθητή και με πολλαπλή παρέμβαση να αποκτηθεί η γνώση που χρειάζεται ώστε οι εκπαιδευόμενοι να αναπτύξουν τις ικανότητες εκείνες για να είναι σε θέση να αντισταθούν στις ουσίες εξάρτησης και να γίνουν ενεργά μέλη μιας κοινωνίας με υγιή μέλη και

δ) Την ανάθεση σε συγκεκριμένο αστυνομικό της Υπηρεσίας μας την επικοινωνία με τα κάθε σχολείο.

Η Αστυνομική Διεύθυνση της Χίου με έγγραφό της εοισημαίνει προς τους Διευθυντές των Σχολείων πως "η υπηρεσία μας θα βρίσκεται ανά πάσα στιγμή στη διάθεσή σας για οτιδήποτε χρειαστεί και θα σας παρακαλούμε όπως κατά το σχεδιασμό της νέας σχολικής χρονιάς να εντάξετε στο πρόγραμμα αγωγής υγείας των μαθητών το ανωτέρω εκπαιδευτικό πρόγραμμα".

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Πρώτη ημέρα: Συνάντηση με τον υπεύθυνο δάσκαλο και τους γονείς των παιδιών. Στόχος της συνάντησης η εμπλοκή γονέων και Σχολείου στην όλη διαδικασία και η υποβοήθηση των μαθητών.

Δεύτερη ημέρα: α) Παρουσίαση από τον Δ/τη της Υπηρεσίας σχετικά με τις εξαρτησιογόνες ουσίες. β) Χωρισμός των μαθητών σε μικρές ομάδες με στόχο να εργασθούν και να απαντήσουν σε θέματα σχετικά με τις ουσίες αυτές. (Για ποιο λόγο κάποιος κάνει χρήση – Ποιος ή ποιοι επηρεάζουν κάποιον να κάνει χρήση). γ) Ανάθεση εργασιών για το σπίτι μαζί με τους γονείς.

Τρίτη ημέρα: α) Παρουσίαση και συζήτηση των πορισμάτων που θα προκύψουν από τη συζήτηση με τους γονείς. β) Παρουσίαση των αποτελεσμάτων. γ) Βιωματικό εργαστήριο που περιλαμβάνει συζήτηση, θεατρικό παιχνίδι, εργασία σε ομάδες ( ζωγραφική, ποίηση, εικονογραφημένη ιστορία, δημιουργία αφίσας κ.λ.π) δ) Αξιολόγηση του Προγράμματος.

Τέταρτη ημέρα: Παρουσίαση των αποτελεσμάτων του εκπαιδευτικού προγράμματος.

ΑΠΑΤΕΣ ΣΤΑ ΑΤΜ

2008-09-26T10:18:00.000-07:00

Φουντώνουν οι απάτες στα ΑΤΜ
Όλο και πιο σύγχρονα τα όπλα των κακοποιών

Skimming, fishing, pharming. Μπορεί να φαίνονται λέξεις ξένες. Είναι όμως τα «όπλα» που χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο και στην Ελλάδα επίδοξοι κακοποιοί για να «ελαφρύνουν» τους τραπεζικούς λογαριασμούς.

Πρόκειται για μεθόδους απάτης με υφαρπαγή προσωπικών δεδομένων και του προσωπικού κωδικού (pin) των καρτών ανάληψης μετρητών με παγίδευση του ΑΤΜ, με «ψάρεμα» των στοιχείων στο Διαδίκτυο, αλλά και με χρέωση των καρτών στα μηχανήματα που «διαβάζουν» τις πιστωτικές κάρτες (ΡΟS).

Μόνο πέρυσι, 5 εκατ. ευρώ έκαναν «φτερά» από τους τραπεζικούς λογαριασμούς αρκετών εκατοντάδων Ελλήνων, με διάφορες μεθόδους υφαρπαγής των προσωπικών στοιχείων από τα ΑΤΜ. Σε σχέση με το 2006, καταγράφεται αύξηση 70% σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν χθες σε ημερίδα της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών.

Μηχανήματα ΡΟS
Παράλληλα, την τελευταία διετία, μόνο από τέσσερις υποθέσεις με χρήση πιστωτικών καρτών σε μηχανήματα ΡΟS, που εξιχνιάστηκαν από την Ελληνική Αστυνομία, διαπιστώθηκαν συναλλαγές ύψους 14,1 εκατ. ευρώ.

Μέσα σε μία μέρα, στα τέλη του 2007, επιχείρηση εμπορίας ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών πραγματοποίησε συναλλαγές 1,2 εκατ. ευρώ. Εισέπραξε τα χρήματα δύο μέρες αργότερα. Σήμερα ο έμπορος είναι προφυλακισμένος.

Στην περίπτωση των ΡΟS, o έμπορος είναι στο... παιχνίδι. Προμηθεύεται για το κατάστημά του το μηχάνημα από την τράπεζα, συγκεντρώνει μέσω των συνεργών του πλαστές ή κλεμμένες κάρτες, κάνει τις συναλλαγές και στη συνέχεια ισχυρίζεται απώλεια του ΡΟS και άγνοια για την απάτη.

Ένα βήμα μπροστά
Συνολικά στην Ε.Ε. κάθε χρόνο «ξαφρίζονται» μόνο από τα ΑΤΜ 300- 500 εκατ. ευρώ και οι κακοποιοί βρίσκονται συνήθως ένα βήμα μπροστά από τις τράπεζες και τις μεθόδους προστασίας που υιοθετούν. Όσο για τους πελάτες; Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι πρόκειται για απάτη, προκειμένου να λάβουν πίσω τα χρήματά τους από την τράπεζα που έχει εκδώσει την κάρτα τους. Πώς στήνουν τη δουλειά
Στην ημερίδα για την πρόληψη και αντιμετώπιση της απάτης στα ηλεκτρονικά μέσα πληρωμών, που πραγματοποιήθηκε από την Ελληνική Ένωση Τραπεζών, παρουσιάστηκαν τόσο οι μέθοδοι των κακοποιών όσο και τα μέσα προστασίας των καταναλωτών.

Κάμερες ασφαλείας τραπεζών έχουν καταγράψει περιστατικά παγίδευσης ΑΤΜ. Η διαδικασία ολοκληρώνεται μέσα σε ένα λεπτό και για να αφαιρεθεί ο μηχανισμός χρειάζονται μόλις 21 δευτερόλεπτα. Χρησιμοποιούνται μικροκάμερες, ψεύτικα πληκτρολόγια, παιχνιδομηχανές για να αξιοποιείται η υψηλή χωρητικότητα δεδομένων, ακόμα και κάρτες κινητών τηλεφώνων που εξασφαλίζουν μάλιστα την άμεση αποστολή των στοιχείων σε άλλο τηλέφωνο. Στο εξωτερικό έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου ακόμα και το σύνολο του ΑΤΜ είχε αντικατασταθεί από... ψεύτικο.

Σε ποδήλατο
Οι απατεώνες είναι ευρηματικοί και εξελίσσονται διαρκώς. Στην Ολλανδία για παράδειγμα, όπου τα ποδήλατα χρησιμοποιούνται ευρέως, κανείς δεν θα παραξενευόταν αν έβλεπε ένα, παρκαρισμένο για λίγες ώρες, δίπλα σε ένα ΑΤΜ. Οι αστυνομικοί εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν ότι πάνω στο ποδήλατο είχε τοποθετηθεί μικροκάμερα, με «στόχευση» στο ΑΤΜ για να καταγράψει τα Ρin. Με άλλη συσκευή που είχε τοποθετηθεί πάνω στο ΑΤΜ, καταγράφονταν τα μαγνητικά δεδομένα της κάρτας. Μετά τη συλλογή αυτών των δύο πληροφοριών, ακολουθεί η κατασκευή των καρτών-κλώνων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε κάρτα που φέρει μαγνητική ταινία, μέχρι και μία κάρτα σούπερ μάρκετ, για να δημιουργηθεί ο κλώνος.

Άλλος τρόπος, επίσης της μόδας, είναι η παγίδευση της σχισμής εξόδου των χρημάτων με ταινία διπλής όψης ή μεταλλικό έλασμα. Ο πελάτης ζητεί χρήματα, το μηχάνημα «γράφει» ότι η συναλλαγή ολοκληρώθηκε, το χρήμα όμως δεν βγαίνει ποτέ αφού έχει μπλοκαριστεί. Ο πελάτης υποθέτει πως έχει χαλάσει το μηχάνημα και φεύγει. Ο απατεώνας έρχεται και παίρνει τα χρήματα. Με ανάλογο τρόπο, μπορεί να παγιδευτεί και η έξοδος της κάρτας. Έχοντας παράλληλα υποκλέψει το pin, με την αποχώρηση του πελάτη αφαιρείται η κάρτα και έχοντας το pin γίνεται ανάληψη. Έτσι, ο απατεώνας γλιτώνει από τη... φασαρία της δημιουργίας κάρτας-κλώνου.

Τέχνασμα
Υπάρχουν όμως και ακόμα πιο απλές ιδέες. Ο κ. Χάρης Τόπακας, υπεύθυνος καρτών της Τράπεζας Πειραιώς, περιγράφει πραγματικό περιστατικό. «Πελάτης, επιχειρεί να κάνει ανάληψη από το ΑΤΜ. Στην ουρά, περιμένουν τέσσερις... Είναι μέλη της σπείρας. Πιάνουν διάφορες οπτικές γωνίες, προσπαθώντας να δουν το pin. Όταν ολοκληρωθεί η συναλλαγή από τον πελάτη, ο πρώτος που έχει ρίξει ένα 20άρικο κάτω, τον χτυπά στην πλάτη λέγοντας «συγγνώμη, σας έπεσαν 20 ευρώ». Σκύβει να πάρει τα χρήματα και ο απατεώνας του κλέβει επιδέξια την κάρτα από την τσέπη. Ο πελάτης φεύγει ευχαριστημένος γιατί δεν έχασε 20 ευρώ...».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην ημερίδα, τον Δεκέμβριο είναι οι πιο επικίνδυνες μέρες επειδή τα καταστήματα είναι πολλές ώρες ανοικτά και ιδιαίτερα την τελευταία Κυριακή του χρόνου.

Από τον Σεπτέμβριο του 2006 και μετά, οπότε η απάτη στα ΑΤΜ θεωρείται κακούργημα (έχουν εφαρμογή οι διατάξεις περί προσωπικών δεδομένων με ποινές κάθειρξης άνω των 5 ετών), έχουν συλληφθεί από την Ελληνική Αστυνομία 35 άτομα, μεταξύ των οποίων μία γυναίκα. Οι 28 είναι Ρουμάνοι, οι 4 Βούλγαροι και οι 3 Έλληνες, όπως λέει ο κ. Κ. Ράγκος, υπαστυνόμος της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής.
Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 26-9-2008http:
//www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artId=1401077

ΑΛΚΟΟΛ ΝΟΜΙΜΟ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟ

2008-09-24T07:32:00.000-07:00

Στην χώρα μας εθελοτυφλούμε μπροστά σ' ένα τεράστιο πρόβλημα όπως η χρήση αλλκόλ, κυρίως από ανήλικους. Ρίξτε μια ματιά εδώ http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_1_08/09/2008_247268 και θα ακολουθήσουν και άλλα ...

ΜΗΝΥΜΑ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΧΙΟΥ

2008-08-30T03:24:00.000-07:00

ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΝΕΩΝ : ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΤΟΥΣ

Τα ναρκωτικά ήταν πάντα ένας ανασταλτικός παράγοντας για την υγεία και την πρόοδο των νέων ανθρώπων. Ιδιαίτερα επικίνδυνη έχει αποβεί η εξάπλωσή τους τα τελευταία χρόνια . Τα αίτια που οδηγούν τους συμπολίτες μας σε αυτά είναι η έλλειψη επικοινωνίας, η αποξένωση, η απουσία οράματος και στόχων, η απογοήτευση για τις αξίες που έχει η σημερινή κοινωνία και πλήθος άλλων αιτιών κυρίως οικογενειακού και κοινωνικού χαρακτήρα.

«Η καλύτερη θεραπεία , είναι η πρόληψη» και αυτό ισχύει για όλα τα θέματα της ζωής, πολύ δε περισσότερο για το θέμα των ναρκωτικών που αποτελούν την σύγχρονη μάστιγα της εποχής μας.

Οι καταστροφικές συνέπειες της χρήσης τους και ο αυξημένος αριθμός θανάτων τα τελευταία χρόνια οδήγησε την κοινωνία στο να κάνει κάποια βήματα , στον τομέα της θεραπείας αλλά και της πρόληψης.

Η παραβατική συμπεριφορά των νέων δεν εστιάζεται μόνο στην εξάπλωση των ναρκωτικών, αλλά και σε άλλες μορφές εγκληματικής δράσης όπως είναι η βία, ο χουλιγκανισμός, η εκμετάλλευση ανθρώπων κλπ

Το Συμβούλιο Παραβατικότητας που λειτουργεί στον Δήμο Χίου έχει ως ρόλο κυρίως την πρόληψη της παραβατικής συμπεριφοράς Αυτό είναι μία προσέγγιση που επιχειρείται διεθνώς και η οποία κερδίζει έδαφος ως μία μέθοδος αντιμετώπισης του προβλήματος .

Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του πολίτη , είναι μία άλλη στοχευμένη δράση Παράλληλα επιβάλλεται και η συνεργασία με άλλους κοινωνικούς φορείς , ώστε να υπάρχει κοινή συνισταμένη στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας .

Με αυτό τον τρόπο ο ρόλος του Δήμου αναβαθμίζεται και ενισχύεται το κοινωνικό του προφίλ

Έτσι εμπεδώνεται και η έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ασφάλειας του πολίτη .

Ο Δήμος Χίου στηρίζει και ενισχύει το Συμβούλιο Παραβατικότητας Νέων που λειτουργεί στο Δήμο μαςμε επιτυχή αποτελέσματα

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΡΟΥΛΗΣ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΧΙΟΥ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΡΟΧΑΙΩΝ

2008-08-20T05:26:00.000-07:00

16χρονοι οδηγοί υπό επιτήρηση

Εισηγήσεις συγκοινωνιολόγων ως αντίδοτο στη μάστιγα των τροχαίων

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Χρήστος Μανωλάς

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008

Με δίπλωμα από τα 16, αλλά απαραιτήτως υπό την επιτήρηση ενήλικου συνοδηγού, οδηγούν οι ανήλικοι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το ίδιο σύστημα εισηγούνται και Έλληνες συγκοινωνιολόγοι ως αντίδοτο στη μάστιγα των τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων με πρωταγωνιστές ανηλίκους που οδηγούν το Ι.Χ. του πατέρα τους.

Στην Ελλάδα το όριο ηλικίας απόκτησης διπλώματος που ισχύει από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 είναι τα 18 χρόνια για το αυτοκίνητο και τα 16 μόνο για τα μηχανάκια έως πενήντα κυβικά. Το υπουργείο Μεταφορών δεν εξετάζει το ενδεχόμενο να αλλάξουν αυτά τα όρια, ωστόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανοίξει εδώ και δύο χρόνια η συζήτηση για τη θέσπιση ενιαίου ηλικιακού ορίου και στις 27 χώρες. Και αυτό το όριο να είναι τα 16 χρόνια για την απόκτηση διπλώματος αυτοκινήτου και τα 14 για τα μηχανάκια έως τα 50 κυβικά.

Από το υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών υποστηρίζεται ότι εκείνο που πρέπει να αλλάξει είναι το σύστημα εξετάσεων, αφού όλοι οι εμπλεκόμενοι παραδέχονται ότι είναι διάτρητο

«ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ»

Το υπουργείο Μεταφορών θέλει να αλλάξει μόνο το «διάτρητο και διαβλητό σύστημα εξετάσεων οδηγών»

και διαβλητό. Ωστόσο η οδήγηση- υπό όρους και αυστηρή επιτήρηση στα ευρωπαϊκά πρότυπα- στα 16 βρίσκει υποστηρικτές.

«Δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Όλοι γνωρίζουμε ότι πολλοί γονείς αφήνουν ή και παροτρύνουν τα παιδιά τους να οδηγούν από τα 16 τους» υπογραμμίζει ο συγκοινωνιολόγος κ. Νότης Παρασκευόπουλος. Δυστυχώς αυτή τους η συνήθεια έχει άσχημα αποτελέσματα. Μόνο μέσα στον Αύγουστο τέσσερις ανήλικοι- τρία αγόρια και μία κοπέλα- σκοτώθηκαν και άλλοι επτά έχουν τραυματιστεί σοβαρά σε τροχαία δυστυχήματα με θύτες και θύματα 16χρονα και 17χρονα παιδιά.

Ισχύει σε ΗΠΑ και Ευρώπη
«Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, στον Καναδά αλλά και σε- λίγες- ευρωπαϊκές χώρες, όπως το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο, ισχύει ένα μέτρο που θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα: Οι 16άρηδες μπορούν να οδηγούν μόνο με ενήλικα συνοδηγό, που έχει δίπλωμα οδήγησης τουλάχιστον πέντε χρόνια. Υπάρχει η δυνατότητα να καταγράφονται τα χιλιόμετρα που έχουν διανύσει σε ειδικό έγγραφο. Ύστερα από 1.000 χιλιόμετρα οδήγησης, πάντα με συνοδηγό, περνάνε ξανά εξετάσεις και παίρνουν το οριστικό τους δίπλωμα. Σε περίπτωση που παραβιαστεί κάποιος από αυτούς τους κανόνες, οι ποινές που προβλέπονται είναι αυστηρές» επισημαίνει ο κ. Παρασκευόπουλος. «Επικίνδυνοι όσο οι 70άρηδες»
«Οι δεκαεξάρηδες οδηγοί θα είναι όσο επικίνδυνοι είναι αυτοί που έχουν ηλικία 70 ετών και πάνω. Δεν το λέω εγώ, το έχουν αποδείξει έρευνες» συμπληρώνει ο συγκοινωνιολόγος. «Αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο. Οι μικροί είναι ενθουσιώδεις, παρορμητικοί, κινούνται εγωιστικά στον δρόμο. Οι μεγάλοι δεν μπορούν να προσαρμοστούν στην ταχύτητα και τους δρόμους της εποχής τους. Ωστόσο αφού επιτρέπουμε στους μεν, προτείνω να επιτρέψουμε και στους δε, αλλά με αυστηρή επιτήρηση».

«Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε εφαρμοστεί μόνο εάν λυθούν ορισμένα θεσμικά ζητήματα. Το θέμα των ευθυνών είναι ένα από αυτά. Σε περίπτωση παράβασης του ΚΟΚ ποιος θα πρέπει να τιμωρηθεί, ο οδηγός ή ο συνοδηγός. Και με ποια ποινή», λέει από τη δική του πλευρά ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων κ. Πάνος Παπαδάκος.

Ωστόσο άλλοι συγκοινωνιολόγοι έχουν διαφορετική άποψη. «Στη χώρα μας το σύστημα απόκτησης διπλώματος οδήγησης είναι διεφθαρμένο. Εάν παραμείνει το ίδιο σύστημα και απλά μοιράζει, με το αζημίωτο, διπλώματα στα 16, τότε αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε περισσότερους κακούς οδηγούς, και μάλιστα σε μια ηλικία επικίνδυνα παρορμητική» αναφέρει ο συγκοινωνιολόγος κ. Νικος Παπαχρήστος.

«Η οδήγηση δεν είναι παιχνίδι»

«Η ΚΟΡΗ μου πήρε το δίπλωμά της μόλις πριν από λίγες ημέρες. Είναι 20 ετών. Στην ίδια ηλικία το πήραν και οι δυο γιοι μου. Όσο ήταν πιο νέοι, τους απαγόρευα αυστηρά να παίρνουν το αυτοκίνητο», λέει ο κ. Αλέξανδρος Καρυπίδης ο οποίος είναι επικεφαλής του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς», στο παράρτημα Δράμας.

Έχει τρία παιδιά και συναίνεσε να δώσουν εξετάσεις για δίπλωμα αυτοκινήτου μόλις τελείωσαν τις σπουδές τους. Και στην ερώτηση εάν πρέπει να μειωθούν και άλλο τα όρια ηλικίας για να μπορεί κανείς να οδηγεί νόμιμα, είναι απόλυτος: «Πρέπει να αυξηθούν. Να μην επιτρέπεται σε κανέναν να οδηγεί αυτοκίνητο πριν από τα 20 και μηχανάκι πριν από τα 18. Σε τόσο μικρή ηλικία λείπει η ωριμότητα και η υπευθυνότητα. Η οδήγηση δεν είναι ένα παιχνίδι», συμπληρώνει.
Πηγή: Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" 20-8-2008

2008-08-15T05:36:00.000-07:00

Τα τελευταία χρόνια ιδρύθηκε μάλιστα και ένα Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Πρόληψη του Εγκλήματος (EUCPN, δηλ. EU Crime Prention Network), που συντονίζει τη δράση των κρατών στον τομέα αυτόν και καθιστά ευρύτερα γνωστές τις λεγόμενες «καλές πρακτικές», που εφαρμόζουν διάφορες χώρες για την πρόληψη της παραβατικής συμπεριφοράς.

Στην Ελλάδα για πρώτη φορά το 1988, ιδρύεται στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης ένα πολυπληθές Συμβούλιο Πρόληψης Εγκληματικότητας (ν.1738/88), που όμως δεν μπόρεσε να λειτουργήσει.

Το 1999 ακολούθησε ο νόμος 2713 αρθρ. 16, που δίνει τη δυνατότητα πλέον σε όλους τους Δήμους και Διαμερίσματα της χώρας να ιδρύσουν Τοπικό Συμβούλιο Πρόληψης Εγκληματικότητας.

Ο θεσμός αυτός διαπνέεται από τρεις κυρίως βασικές ιδέες:

Την αντιμετώπιση του εγκλήματος, ει δυνατόν με πρόληψη και όχι με καταστολή (πριν δηλαδή συμβεί το κακό) και μάλιστα, ακόμη και σε περιοχές με μειωμένη εγκληματικότητα.
Την πρόληψη του εγκλήματος, που μπορεί να αφορά τη λήψη μέτρων είτε για την εξάλειψη των ευκαιριών που ευνοούν τη δράση του εγκληματία, είτε και για την καταπολέμηση των κοινωνικών παραγόντων, που ευνοούν την εξώθηση προς το έγκλημα ορισμένων συμπολιτών μας, κυρίως όσων ανήκουν στις λεγόμενες «ευπαθείς» κοινωνικές ομάδες, όπως αποφυλακισμένοι, ουσιοεξαρτημένοι ή απεξαρτημένοι, αλλοδαποί, άνεργοι, πένητες, εγκαταλειμμένα παιδιά, νεαρά παραβατικά άτομα, κακοποιημένες γυναίκες κ.λπ. (κοινωνική πρόληψη).
Το σημαντικό ρόλο πρόληψης που μπορεί να διαδραματίσει, πέρα από την επίσημη Πολιτεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση και ο ίδιος ο πολίτης. Η συμμετοχή αυτή των πολιτών στην πρόληψη της εγκληματικότητας δεν μπορεί να έχει ασφαλώς, τη μορφή αυτοδικίας ή κακόβουλων ενεργειών, αφού τέτοιες συμπεριφορές δεν αρμόζουν σε μια δικαιοκρατούμενη κοινωνία. Κυρίως, η συμμετοχή αυτή πραγματώνεται είτε με τη λήψη από τον πολίτη ουσιαστικών πρωτοβουλιών και μέτρων, ώστε να αποφεύγει -σε ατομικό επίπεδο- τη θυματοποίησή του, είτε και με την ενεργό εθελοντική δράση του -σε συλλογικό επίπεδο- για την προώθηση του έργου ενός Τοπικού Συμβουλίου, που θα περιορίζει τα κοινωνικά αίτια, τα οποία προκαλούν την παραβατικότητα.

Η Πολιτεία δηλαδή χαράσσει τις γενικές κατευθύνσεις της αντεγκληματικής πολιτικής και οι πολίτες, σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την τοπική Αστυνομία και τους κοινωνικούς φορείς, αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την εφαρμογή προγραμμάτων πρόληψης Παραβατικότητας σε επιμέρους περιοχές.

Για να ενθαρρυνθούν οι Δήμοι στην ίδρυση και λειτουργία των Τοπικών Συμβουλίων συστάθηκε αρχικά, στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, μια Ομάδα Διοίκησης Έργου υπό τον καθηγητή κ. Γιάννη Πανούση (Απρίλιος του 2002).

Αργότερα, το Σεπτέμβριο του 2004, πέρασε σε μία 15μελή ομάδα υπό τον καθηγητή κ. Νέστορα Κουράκη και το Νοέμβριο του 2005 μετεξελίχθηκε σε ένα 11μελές Κεντρικό Συμβούλιο Πρόληψης της Παραβατικότητας (άρθρ. 13 ν. 3387/2005) με αποστολή να προωθήσει τη σύσταση Τοπικών Συμβουλίων σε βασικούς Δήμους της χώρας και να συντονίζει τη δράση τους.

Για τη διευκόλυνση των Δήμων προετοιμάστηκε πέρυσι και ένα λεπτομερές και εύκολο στη χρήση του εγχειρίδιο, στο οποίο περιλαμβάνονται:

- Οδηγίες για τη σύσταση και λειτουργία τοπικών Συμβουλίων,

- Συμβουλές στους πολίτες για το πώς να αποφεύγουν ή έστω να περιορίζουν τη θυματοποίησή τους,

- Καταγραφή χρήσιμων διευθύνσεων και τηλεφώνων για έγκαιρη επίλυση προβλημάτων που μπορούν να οδηγήσουν στην παραβατικότητα (π.χ. κέντρα και συμβουλευτικοί σταθμοί για αντιμετώπισης της ουσιοεξάρτησης), καθώς και

- Συγκεκριμένες ιδέες και προτάσεις για τις παρεμβάσεις στις οποίες μπορούν να προβαίνουν τα Τοπικά Συμβούλια, ώστε να μειώσουν, κατά το δυνατόν, την παραβατικότητα στις περιοχές τους.

Οι βασικές δραστηριότητες που ασκούν τα Τοπικά Συμβούλια περιγράφονται αρχικά στην υπ� αριθ. 3002/1/14-στ΄/14-1-1-02 (αρθρ.2) απόφαση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης και είναι οι ακόλουθες:

Καταγράφουν και μελετούν την παραβατικότητα στο συγκεκριμένο Δήμο ή Κοινότητα.
Σχεδιάζουν και προωθούν ειδικές δράσεις για την πρόληψη της παραβατικότητας και την καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, της βίας στην οικογένεια, του κοινωνικού αποκλεισμού και της κοινωνικής ανασφάλειας.
Μεριμνούν για την ευαισθητοποίηση των πολιτών και την ενεργό συμμετοχή τους σε προγράμματα πρόληψης παραβατικότητας.
Αναλαμβάνουν τον συντονισμό και την πλαισίωση πρωτοβουλιών άλλων κοινωνικών φορέων, όπως συλλόγων γονέων, εθελοντών, θεραπευτικών κοινοτήτων, που στοχεύουν στην πρόληψη της παραβατικότητας.
Φροντίζουν για τη σύσταση δικτύων βοήθειας, αρωγής και πληροφόρησης των θυμάτων, εγκληματικών πράξεων, σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς, ιδίως δικηγορικούς συλλόγους, ιατρικούς συλλόγους, κοινωνικού χαρακτήρα ιδρύματα και συλλόγους.
Ενισχύουν τα προγράμματα μέριμνας των εγκαταλειμμένων παιδιών και των ατόμων που χρήζουν βοήθειας.
Βοηθούν τους αποφυλακισμένους στην εξεύρεση εργασίας ή δημιουργικής απασχόλησης και γενικά στην ομαλή ένταξή τους στο κοινωνικό περιβάλλον.
Σχεδιάζουν την εφαρμογή μέτρων, σε συνεργασία με τη Δ/νση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, για την πρόληψη της βίας και της διακίνησης ναρκωτικών μέσα στο σχολείο ή στις γύρω περιοχές.
Μεριμνούν για τη δημιουργία χώρων υποδοχής και ανάπτυξης πρωτοβουλιών νέων, ιδίως εργαστηρίων θεάτρου, ζωγραφικής, μουσικής, πίστας αγώνων.
Σχεδιάζουν για την εφαρμογή ειδικών επιμορφωτικών προγραμμάτων για γονείς, δασκάλους και καθηγητές.
Μεριμνούν για την εκπαίδευση εθελοντών πάνω σε θέματα όπως π.χ. η πρόληψη τροχαίων ατυχημάτων, η σχολική και εξωσχολική βία, η χρήση ναρκωτικών, η κακομεταχείριση και εκμετάλλευση γυναικών και ανηλίκων.
Διοργανώνουν αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις για νέους, σε συνεργασία με φυσιολατρικούς, πολιτιστικούς, αθλητικούς και άλλους τοπικούς συλλόγους.
Μεριμνούν, ώστε να καταχωρίζονται στις τοπικές εφημερίδες οδηγίες για τον τρόπο προστασίας των πολιτών από την παραβατικότητα. Για τον ίδιο σκοπό μπορούν να εκδίδουν και ενημερωτικά φυλλάδια και έντυπα με ανάλογο περιεχόμενο.
Συντάσσουν την ετήσια έκθεση για την κατάσταση της παραβατικότητας στον χώρο δράσης τους και αξιολογούν την αποτελεσματικότητα των ληφθέντων μέτρων πρόληψης.
Προτείνουν αρμοδίως μέτρα αντεγκληματικής πολιτικής.
Μεριμνούν για την καθιέρωση «Ημέρας Προβληματισμού» της τοπικής κοινωνίας για τα προβλήματα παραβατικότητας της περιοχής τους.
Μεριμνούν για τη βράβευση αστυνομικών, άλλων δημοσίων λειτουργών και ιδιωτών που εκδηλώνουν ιδιαίτερο ζήλο και καταβάλλουν ιδιαίτερες προσπάθειες στην πρόληψη και καταστολή της παραβατικότητας στην περιοχή τους.

Βασική επιδίωξη των Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης Εγκληματικότητας είναι η ενίσχυση των θεσμών της γειτονιάς για την ενδυνάμωση της συμμετοχικής αντεγκληματικής πολιτικής. Τα Συμβούλια καλούνται, μέσα από τις δραστηριότητες που αναπτύσσουν, να αντιμετωπίσουν τα κοινωνικά αίτια που προκαλούν την � μικρομεσαία κυρίως- παραβατικότητα, και όχι να ασκούν αστυνόμευση.

Συνεργάζονται, ωστόσο, στο πλαίσιο της αποστολής τους για κοινωνική πρόληψη, με την Αστυνομία, το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Πρόληψη της Εγκληματικότητας, καθώς και με άλλους αντίστοιχους φορείς.

Παρ� όλες όμως τις προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια, στην κοινή συνάντηση εργασίας της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (ΚΕΔΚΕ) με τα μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου του Υ.Δ.Τ., τον Ιανουάριο του 2006, κοινή διαπίστωση αποτέλεσε το γεγονός ότι όσα Τοπικά Συμβούλια έχουν συσταθεί στους Ο.Τ.Α. βρίσκονται σε υπολειτουργία και για αυτό το λόγο κρίνεται απαραίτητο μια ολοκληρωμένη παρεμβατική πολιτική, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει:

Την χρηματοδότηση συγκεκριμένων δράσεων των Τοπικών Συμβουλίων από το Υπουργείο Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και αποκέντρωσης (πρόγραμμα Θησέας).
Την κατάρτιση κανονισμού λειτουργίας τους με σαφή προσανατολισμό και με μεθοδολογικά πρότυπα.
Τη διαρκή επιστημονική στήριξη των Τοπικών Συμβουλίων και
Την ύπαρξη συστήματος αξιολόγησης.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΚΕ, αμέσως μετά τη συνάντηση εργασίας, ανέθεσε στην Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής τη διερεύνηση για σύναψη Προγραμματικής Σύμβασης με Πανεπιστημιακό ή άλλο φορέα, για το σχεδιασμό και την οργάνωση των απαιτούμενων δράσεων, ώστε να είναι αποτελεσματική η λειτουργία τους.

Σήμερα, με την επιστημονική στήριξη και το συντονισμό του Κεντρικού Συμβουλίου Πρόληψης παραβατηκότητας και την παρότρυνση της ΚΕΔΚΕ έχουν συσταθεί και λειτουργούν με ουσιαστικό τρόπο τοπικά Συμβούλια σε αρκετούς Δήμους της χώρας με πρώτους το Δήμο Αθηναίων και Πειραιά. Κάποιοι δε απ� αυτούς εφαρμόζουν πρωτοπόρες ιδέες και δράσεις στον τομέα της πρόληψης με πολύ καλά αποτελέσματα όπως της Ηλιούπολης, Κορυδαλλού, της Αγίας Βαρβάρας, Ζακύνθου κ.λπ.

Σε ομιλίες που έγιναν και γίνονται κατά καιρούς αναπτύσσεται ιδιαίτερα η ανάγκη επέκτασης της λειτουργίας των τοπικών Συμβουλίων και στην υπόλοιπη χώρα, με παράλληλη ευαισθητοποίηση των εκεί τοπικών κοινωνιών, ώστε να γίνει ενεργότερη η συμμετοχή των πολιτών στην πρόληψη του εγκλήματος και να εμπεδωθεί έτσι με ουσιαστικότερο τρόπο το αίσθημα ασφαλείας, που προφανώς αποτελεί προϋπόθεση για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.

Επιμέλεια: Π.Υ/Α΄ Γιώργος Χονδροματίδης

Πηγή: Τμήμα Νομικής Αθηνών-Εργαστήριο

Ποινικών και Εκληματολογικών Ερευνών (εγχειρίδιο)

επιμ. Νέστωρ Κουράκης

Η ιδέα για τη σύσταση των Τοπικών Συμβουλίων και την ενεργό συμμετοχή του πολίτη στην πρόληψη του εγκλήματος εμφανίστηκε στην Ευρώπη και αλλού κατά τη δεκαετία του �80 τόσο μέσα στους κόλπους του Συμβουλίου της Ευρώπης, όσο και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες όπως Αγγλία και Γαλλία.

Πηγή: Περιοδικό Αστυνομική Ανασκόπηση Τέυχος 243 Μάιος Ιούνιος 2007

ΠΡΟΛΗΨΗ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

2008-08-13T04:53:00.000-07:00

Πρόληψη Παραβατικότητας

Η εγκληματικότητα και η παραβατικότητα είναι δύο έννοιες που στη συνείδηση του πολίτη είναι συνυφασμένες με την αστυνομία και την προσπάθεια καταστολής τους.

Πριν όμως φτάσουμε στο σημείο της καταστολής τους, αφού δηλαδή έχει λάβει χώρα η πράξη, πρέπει να αναρωτηθούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να προλάβουμε τέτοιου είδους παραβατικές συμπεριφορές, ξεκινώντας μάλιστα από τοπικό επίπεδο.

Η πρόληψη της παραβατικότητας αποτελεί έναν νέο τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης των καθημερινών προβλημάτων, για την ελληνική πραγματικότητα και ο Δήμος Αθηναίων αναλαμβάνει ενεργό ρόλο μέσω των Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης Παραβατικότητας που έχουν συσταθεί και στα επτά διαμερίσματα του.

Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης Παραβατικότητας

Τα Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης Παραβατικότητας είναι εκείνα που εστιάζουν τη δράση τους στην πρόληψη του εγκλήματος και της παραβατικότητας. Έχουν προληπτικό, συμβουλευτικό και ενημερωτικό χαρακτήρα που επικεντρώνεται στη μείωση του αισθήματος φόβου των πολιτών αλλά και στη μείωση των ευκαιριών που ευνοούν τη δράση του εγκληματία και παραβάτη.

Η ευαισθητοποίηση των δημοτών αποτελεί άμεση προτεραιότητα των Συμβουλίων. Η διαρκής και συνεπής παρουσία των μελών στις κλήσεις των πολιτών είναι απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία των συμβουλίων. Πρέπει να γίνει γνωστό ότι τα μέλη των Συμβουλίων έχουν επιλεγεί βάσει της ιδιότητάς τους και έχουν άμεση και πλήρη γνώση του αντικειμένου.

Η συμμετοχή των πολιτών στην προσπάθεια του Δήμου Αθηναίων για την πρόληψη του εγκλήματος κρίνεται απαραίτητη, αφού οι ίδιοι οι πολίτες χρειάζεται σε πολλές περιπτώσεις να μεριμνούν για την προφύλαξη τους, ώστε να ελαττώνεται η περίπτωση θυματοποιήσής τους, αλλά και να λειτουργούν σε συλλογικό και συμμετοχικό επίπεδο λαμβάνοντας μέρος στις δράσεις που εκπονούνται από τα Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης Παραβατικότητας. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δίνεται η ιδέα στους συμμετέχοντες ότι ασκούν εξουσία, έχουν δικαιώματα αυτοδικίας ή ότι λειτουργούν κάτω από την έννοια του "χαφιεδισμού"!

Ο νέος Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων με το άρθρο 84 ορίζει τη λειτουργία των ανωτέρω Συμβουλίων σύμφωνα με τον Ν. 2713/1999 "Υπηρεσία Εσωτερικών υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας και άλλες Διατάξεις" και το άρθρο 16.

Η προσπάθεια για τη σύσταση και λειτουργία των Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης Παραβατικότητας ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1999 με το Ν. 2713/1999 και το άρθρο 16 απ' όπου ορίζεται σε κάθε Δήμο ή Κοινότητα άνω των 3.000 κατοίκων η σύσταση ενός Τοπικού Συμβουλίου Πρόληψης Παραβατικότητας.

Αρχή Σελίδας

Δραστηριότητες Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης Παραβατικότητας

Το κάθε Τοπικό Συμβούλιο Πρόληψης Παραβατικότητας αναλαμβάνει ορισμένες δραστηριότητες για τη διεξαγωγή, ανάπτυξη και προβολή του έργου του που είναι οι ακόλουθες:

Καθιέρωση ημερίδων από τα μέλη των Το.Σ.Π.ΠΑ. με αφορμή τις Διεθνείς Ημέρες σχετικές με την παραβατικότητα και την εγκληματικότητα.

Ανταλλαγή ενημερωτικού εγγράφου για θέματα τεχνογνωσίας μεταξύ των όμορων Συμβουλίων Παραβατικότητας που λειτουργούν ανά την επικράτεια.

Σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Κοινωνικής Μέριμνας και με το τμήμα Κοινωνικής Υποστήριξης Σχολείων τα μέλη του κάθε Το.Σ.Π.ΠΑ. δραστηριοποιούνται για τη δημιουργία ενός ενημερωτικού φυλλαδίου για παιδιά κατά της παραβατικότητας συνδυάζοντας συμβουλές για την προφύλαξή τους από τους καθημερινούς κινδύνους εντός και εκτός σχολικού χώρου.

Προβολή των Το.Σ.Π.ΠΑ. μέσω τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών μηνυμάτων και γνωστοποίηση της ύπαρξής τους στο ευρύ κοινό των δημοτών.

Η προβολή των Το.Σ.Π.ΠΑ. από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα μπορούσε να ακολουθείται από ένα ενδεικτικό σήμα αναγνώρισης των Συμβουλίων όπως συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο εξωτερικό.

Σε συνεργασία με τις Επιτροπές Εθελοντισμού του Δήμου Αθηναίων δίνεται η δυνατότητα στους δημότες να έλθουν σε επαφή με τους υπεύθυνους του Το.Σ.Π.ΠΑ. κάθε διαμερίσματος, ώστε να μπορούν να συμμετάσχουν στα προγράμματα και στις δράσεις του κάθε Το.Σ.Π.ΠΑ. Τα Συμβούλια με τη σειρά τους θα μπορούν να παρέχουν πιστοποιητικά συμμετοχής σε όσους επιθυμούν εθελοντικά να ενισχύσουν το έργο και τις δράσεις των Το.Σ.Π.ΠΑ.

Δημιουργία μηνιαίου ενημερωτικού φύλλου από τα Το.Σ.Π.ΠΑ. του κάθε δημοτικού διαμερίσματος με αναφορές σε παραβατικές και εγκληματικές συμπεριφορές που διεπράχθησαν στο κάθε διαμέρισμα, ύστερα από ενημέρωσή τους από τα τοπικά Αστυνομικά Τμήματα μέσω δελτίου τύπου αλλά και τα προβλήματα που οι ίδιοι κατέγραψαν. Παράλληλα, εμπεριέχονται συμβουλές πρόληψης για τους δημότες του κάθε διαμερίσματος και σχετικές πληροφορίες με τηλέφωνα και διευθύνσεις. Εφιστούμε την προσοχή τους για τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα αλλά και μέσω των φυλλαδίων ενημερώνουμε και για τις νέες εγκληματικές τάσεις που παρατηρούνται π.χ. δημιουργία συμμορίας ανηλίκων σε κάποια γειτονιά ή σχολείο που δεν αντιμετώπιζε έως τώρα το συγκεκριμένο πρόβλημα. Το ενημερωτικό αυτό φύλλο θα διατίθεται από τα Διαμερίσματα .

Σύνδεση των επιμέρους διαμερισμάτων τόσο με τη Δημοτική Αστυνομία όσο και με τα Αστυνομικά τμήματα της κάθε περιοχής για καθημερινή ενημέρωση και επικοινωνία των μελών για ένα εύστοχο σχέδιο δράσης των Συμβουλίων και επαρκής ενημέρωση των πολιτών του κάθε διαμερίσματος.

Είναι αναγκαία η επικοινωνία όλων των Το.Σ.Π.ΠΑ. του Δήμου Αθηναίων μεταξύ τους και με εκείνα της περιφέρειας καθώς επίσης και με τα κατά τόπους Αστυνομικά Τμήματα και τη Δημοτική Αστυνομία. Έτσι λοιπόν κρίνεται απαραίτητη η δημιουργία μίας ηλεκτρονικής διεύθυνσης αποκλειστικά για το Το.Σ.Π.ΠΑ. του κάθε διαμερίσματος.

Καθιέρωση επισκέψεων των μελών Το.Σ.Π.ΠΑ. σε σχολεία το μήνα σε κέντρα ηλικιωμένων, λέσχες φιλίας, τοπικούς συλλόγους όπου ενημερώνουν και ενημερώνονται για τυχόν παραβατικές συμπεριφορές, αναπαράγουν βίντεο με θεματικές που αναφέρονται ξεχωριστά στην κάθε ομάδα στόχου αναφέροντας και τα ανάλογα προστατευτικά μέτρα. Ο ρόλος τους είναι συμβουλευτικός και καθοδηγητικός, ενώ παράλληλα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την αφύπνιση του αισθήματος ασφάλειας και εμπιστοσύνης στις Δημοτικές και Αστυνομικές αρχές.

Τα Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης Παραβατικότητας σε συνεργασία με τοπικούς, σχολικούς συλλόγους κ.ά. θα δύνανται να πραγματοποιήσουν θεατρικές, μουσικές εκδηλώσεις κ.ά. με αφορμή θεματικές ενότητες που σχετίζονται με την παραβατικότητα όπως οι προαναφερθείσες παγκόσμιες ημέρες, καλώντας να συμμετάσχουν άτομα όλων των ηλικιών.

Σύσταση και συντονισμός δικτύου εθελοντών - στελεχών πρόληψης σε κάθε Το.Σ.Π.ΠΑ. κατά τομείς όπως:

- Οδική συμπεριφορά

- Παραβατική συμπεριφορά

- Σχολική και εξωσχολική βία

- Χρήση ναρκωτικών

- Κακοποίηση, εκμετάλλευση ανηλίκων

- Κακοποίηση, εκμετάλλευση γυναικών

Πηγή: www.cityofathens.gr

ΠΛΑΙΣΙΟ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΠΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

2008-08-12T05:14:00.000-07:00

Πλαίσιο Βασικών Αρχών Λειτουργίας για τα Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης της Εγκληματικότητας

Ασφάλεια του πολίτη και τοπικό Σ.Π.Ε.

Η δημόσια ασφάλεια αποτελεί ένα κοινό αγαθό συνυφασμένο με την κοινωνική αλληλεγγύη και την ασφάλεια των δικαιωμάτων των πολιτών. Υπό την έννοια αυτή η ασφάλεια του πολίτη και η προστασία των εννόμων αγαθών αποτελεί, εκτός από πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας, ένα καθολικό και επιτακτικό αίτημα των σύγχρονων κοινωνιών. Η κατοχύρωση της επιβάλλει, σήμερα, λογικές κοινωνικής εγρήγορσης, συνευθύνης αλλά και συνδιοίκησης, δηλαδή λογικές μιας ευρύτερης συμμετοχική ς διαδικασίας στον τομέα της πρόληψης, ενώ συνιστά, παράλληλα, ένα ζήτημα ποιότητας ζωής και ένα σταθεροποιητικό παράγοντα της κοινωνικής συμβίωσης.

Το θεωρητικό πλαίσιο των τοπικών Σ. Π. Ε στηρίζεται στην προώθηση και εμβάθυνση της συμμετοχικής αντεγκληματικής πολιτικής, καθώς και στη μείωση του αισθήματος της ανασφάλειας, μέσω της κατά το δυνατόν άρσης των όρων του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης καθώς και την δραστηριοποίηση των πολιτών για την πρόληψη της καθημερινής μικρομεσαία ς εγκληματικότητας. Αποτελεί μια πολιτική συνεργασίας του πολίτη με τους θεσμούς της πρόληψης του εγκλήματος, μια πολιτική εμπέδωσης της κοινωνικής συνοχής, αλληλεγγύης και ενδυνάμωσης της συνευθύνης που συνεπάγεται το κοινωνικό συμβόλαιο. Τα τοπικά ΣΠΕ είναι κατεξοχήν φορείς εμπέδωσης του αισθήματος ασφαλείας των πολιτών, συμπαραγωγής της δημόσιας ασφάλειας και έγκαιρης πρόληψης των γενεσιουργών αιτιών και παραγόντων παραβατικής συμπεριφοράς.

Η εφαρμογή μιας συμμετοχική ς αντεγκληματικής πολιτικής δεν περιορίζεται στη γραφειοκρατική μεταβίβαση ορισμένων αρμοδιοτήτων, στον τομέα της πρόληψης, από το κράτος στους Ο.Τ.Α. και στις τοπικές κοινωνίες. Δεν συγκαλύπτει κάποια διαδικασία απώθησης ευθυνών της Πολιτείας για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας. Αντίθετα συνιστά μια ρεαλιστική πρόταση συνεργασίας κράτους και τοπικών κοινωνιών, επιζητώντας την ενεργητική συμμετοχή των ιδίων των πολιτών.

Η θέσπιση και η λειτουργία των τοπικών ΣΠΕ επιβεβαιώνει την αλλαγή που επιτελείται σταδιακά στην Ελλάδα ως προς την παραγωγή της δημόσιας ασφάλειας και υποδεικνύει την ανακατανομή των ρόλων στη διαμόρφωση της αντεγκληματικής πολιτικής. Το κράτος έχει την αρμοδιότητα της χάραξης και εφαρμογής των γενικών κατευθύνσεων της αντεγκληματικής πολιτικής και της καταπολέμησης της εγκληματικότητας, ενώ η τοπική αυτοδιοίκηση, οι κοινωνικοί φορείς, η τοπική αστυνομία και οι πολίτες καλούνται να συμμετάσχουν στη σχεδίαση και εφαρμογή πολιτικών πρόληψης σε τοπικό επίπεδο.

Αποστολή των τοπικών ΣΠΕ

Με το Νόμο 2713/1999 (άρθρο 16) θεσπίστηκαν τα Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης της Εγκληματικότητας (ΣΠΕ). Κύρια αποστολή αυτού του νεοεισαχθέντος στην Ελλάδα θεσμού είναι η καταγραφή και η μελέτη της εγκληματικότητας σε τοπικό επίπεδο, καθώς και η σχεδίαση, η οργάνωση, ο συντονισμός και η εφαρμογή από τους κοινοτικούς φορείς πρωτοβουλιών, κατάλληλων να προλάβουν ή να περιορίσουν ορισμένες μορφές της μικρομεσαίας ιδίως εγκληματικότητας. Τ α τοπικά ΣΠΕ αποσκοπούν στην ανάπτυξη μιας εναλλακτικής και αποκεντρωμένης αντεγκληματικής πολιτικής, προσαρμοσμένης στις ιδιαίτερες ανάγκες και απαιτήσεις των τοπικών κοινωνιών. Πρόκειται στην ουσία, για όργανα μιας πολυμερούς συνεργασίας μεταξύ κράτους και των Ο.Τ.Α., των αστυνομικών και δικαστικών αρχών, των κοινωνικών φορέων, αλλά και των ιδίων πολιτών, που φιλοδοξούν να εμπεδώσουν, μέσα από τη συμμετοχή, τη δημόσια ασφάλεια στην καθημερινή ζωή.

Σύμφωνα με το Νομοθετικό τους πλαίσιο τα τοπικά ΣΠΕ αποτελούν συμβουλευτικά/γνωμοδοτικά όργανα τα οποία μπορούν να συσταθούν σε κάθε Δήμο ή Κοινότητα της χώρας με πληθυσμό πάνω από τρεις χιλιάδες κατοίκους.
Απαρτίζονται από επιστήμονες και λειτουργούς που διαμένουν μόνιμα στην περιφέρεια του Δήμου ή της Κοινότητας και διαθέτουν ειδικές γνώσεις στον τομέα της εγκληματικότητας (εγκληματολόγοι, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι, δικαστικοί λειτουργοί, κοινωνικοί λειτουργοί, ιατροί, αστυνομικοί κ.λπ.)

Τα μέλη των τοπικών ΣΠΕ δεν επιτρέπεται να είναι λιγότερα από πέντε ή περισσότερα από έντεκα και ορίζονται για τρία χρόνια.

Κάθε τοπικό ΣΠΕ συγκαλείται και προεδρεύεται από το Δήμαρχο του οικείου Δήμου ή τον οριζόμενο από αυτόν εκπρόσωπό του.

Τα τοπικά ΣΠΕ αναλαμβάνουν συγκεκριμένες δράσεις για:

1. την καταγραφή και μελέτη της εγκληματικότητας στην πραγματική της διάσταση στο πλαίσιο των Δήμων που αυτά δραστηριοποιούνται και την σύνταξη ετήσιας έκθεσης για την εξέλιξη της εγκληματικότητα ς στην περιοχή τους,
2. την ευαισθητοποίηση και την ενεργό συμμετοχή των κοινωνικών φορέων και των πολιτών σε προγράμματα πρόληψης,
3. την πλαισίωση και το συντονισμό πρωτοβουλιών άλλων κοινωνικών φορέων όπως π.χ.(θεραπευτικών κοινοτήτων, συλλόγων γονέων, επαγγελματικών ενώσεων, εκκλησίας κ.α.) που στοχεύουν στην πρόληψη.
4. τη συνδρομή στο κοινωνικό έργο της αστυνομίας
5. την πρόταση της δημιουργίας κέντρων βοηθείας, αρωγής και πληροφόρησης για τα θύματα εγκληματικών πράξεων σε συνεργασία με τους τοπικούς κοινωνικούς φορείς,
6. την ανάπτυξη της κοινοτικής διαμεσολάβησης και την εμπέδωση της κοινωνικής αλληλεγγύης,
7. την εκπόνηση και εφαρμογή προγραμμάτων παροχής κοινωφελούς εργασίας,
8 την υποβολή προτάσεων προς τους αρμόδιους φορείς (περιφέρεια, Νομαρχία, ΥΠΕΧΩΔΕ) για την αναβάθμιση ορισμένων περιοχών, που παρουσιάζουν έντονα ή χρόνια χωροταξικά και κοινωνικά προβλήματα και προβλήματα παραβατικότητας,
9. τη σύσταση δικτύου ΄΄στελεχών πρόληψης΄΄ σε τομείς όπως η οδική συμπεριφορά, η αντικοινωνική συμπεριφορά, η σχολική-εξωσχολική βία, η χρήση ναρκωτικών, η κακοποίηση και η εκμετάλλευση ανηλίκων,
10. την κατάστρωση προγραμμάτων πρόληψης, σχετικά με ειδικές μορφές παραβατικής-εγκληματικής συμπεριφοράς ή. με ειδικές κατηγορίες δραστών και την υποστήριξη τους σε κεντρικό (κρατικό) επίπεδο.
Μέσα από τις παραπάνω δράσεις και λειτουργίες των τοπικών ΣΠΕ, οι τοπικές κοινωνίες, μπορούν να καταστούν οι φυσικοί χώροι διαχείρισης και πρόληψης της μικρομεσαίας εγκληματικότητας και να συμβάλλουν στην εμπέδωση της ασφαλείας του πολίτη στην καθημερινή του ζωή, ως βασικό όρο της ποιότητας ζωής.

Συνεργασία τοπικού ΣΠΕ, Ελληνικής Αστυνομίας και Δημoτικής Αστυνομίας.

Τα τοπικά ΣΠΕ λόγω της αποστολής τους μπορούν να αποτελέσουν το φορέα συνεργασίας μεταξύ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Ελληνικής Aστυνoμίας και της Δημοτικής Αστυνομίας, σε όποιους Δήμους έχει αυτή συσταθεί.
Σκοπός μιας τέτοιας συνεργασίας είναι ο σχεδιασμός και η ανάληψη δράσεων πρόληψης σε επίπεδο γειτονιάς και η ανάδειξη του κοινωνικού ρόλου της Αστυνομίας.

Οι εν λόγω δράσεις έχουν ως σημείο αναφοράς τους την τοπική κοινότητα και βασίζονται στη συστηματική λειτουργία και ανάπτυξη των τοπικών ΣΠΕ, στο νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της Ελληνικής Αστυνομίας και της Δημοτικής Αστυνομίας, καθώς και στις σύγχρονες στρατηγικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας.

Μέσα από αυτήν την πολυπαραγοντική συνεργασία προωθείται η συμπαραγωγή της δημόσιας ασφάλειας ως κοινωνικό αγαθό και η ασφάλεια των δικαιωμάτων των πολιτών, με αποτέλεσμα την εμβάθυνση της συμμετοχικής δημοκρατίας σε τοπικό επίπεδο.

Συνεργασία των τοπικών ΣΠΕ με Αρχές και φορείς

1. Τα τοπικά ΣΠΕ για την εκπλήρωση ,της αποστολής τους συνεργάζονται:

α. Με τα ομοειδή Συμβούλια των άλλων και ιδίως των ομόρων δήμων και κοινοτήτων.
β. Με δημόσιες Υπηρεσίες και ιδίως τις τοπικές Αστυνομικές Αρχές και την Αστυνομική Επιτροπή Νόμου, με τη Γενική Γραμματεία Ισότητας καθώς και με τους Ο.Τ.Α. και τη Noμαρχιακή Αυτοδιοίκηση.
γ. Με Οργανισμούς όπως ο ΟΚΑΝΑ, με Ινστιτούτα Αντεγκληματικής Πολιτικής και μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.
δ. Με επιστημονικούς, επαγγελματικούς και κοινωνικούς φορείς και ιδίως συλλόγους γονέων, θεραπευτικές κοινότητες, δικηγορικούς και ιατρικούς συλλόγους, πανεπιστήμια και άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
ε. Με σωφρονιστικά καταστήματα και κέντρα ή ιδρύματα αποκατάστασης και θεραπείας.
στ. Με τα Μ.Μ.Ε.
ζ. Με τους Εθνικούς εκπροσώπους της χώρας μας σε διεθνείς οργανισμούς ή όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δραστηριοποιούνται στο πεδίο της πρόληψης του εγκλήματος και, εφόσον κληθούν από αυτούς, συμμετέχουν στις συνεδριάσεις των τελευταίων αναπτύσσοντας τις απόψεις τους.

Πηγή: http://www.astynomia.gr/

ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΠΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΧΙΟΥ

2008-08-12T04:47:00.000-07:00

Το Τοπικό Συμβούλιο Πρόληψης Παραβατικότητας συστήθηκε στο Δήμο Χίου ύστερα από την υπ'αριθμ 214/2007 από 3-5-2008 απόφαση του Δ.Σ του Δήμου Χίου και την υπ αριθμ 75/2008 από 9-5-2008 Απόφαση του Δημάρχου Χίου.
τα μέλη του Συμβουλίου είναι:
Γεώργιος ΚΕΒΟΠΟΥΛΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ) 2271044421 kevopoylos@gmail.com
Παναγιώτης ΝΤΟΣΚΑΣ 2271043515
Λεωνίδας ΡΟΔΙΤΗΣ 2271044415
Μαρία ΚΟΥΙΜΑΝΗ 2271042958
Παναγιώτα ΣΙΔΕΡΙΔΗ 2271042502 dopch@otenet.com
Γεώργιος ΡΑΓΚΟΣ 2271081571 georgeragos@msn.com
Ιάκωβος ΜΠΡΙΛΗΣ brilis@chi.forthnet.gr